Profiel

De persoon achter de camera

Iets over mijzelf vertellen doe ik niet zo snel. Ik praat namelijk liever over mijn vakgebied fotografie, dan over de persoon achter de camera. Zelf blijf ik op de achtergrond, zodat ik mijn werkzaamheden opvallend op de voorgrond kan zetten. Echter op een gegeven moment wil men toch graag meer weten over de persoon achter de camera. Daarom zal ik mijzelf aan u voorstellen, zodat u een beeld krijgt wie Bert Koning (1970) nu eigenlijk is.

Het prille begin

fotograaf Bert Koning uit Assen DrentheEind jaren 80 kreeg ik van mijn vader een Olympus camera. Het was een redelijk eenvoudige camera, echter voor mij ging er een compleet nieuwe wereld open. Eindelijk kon ik mijn vergezichten vastleggen. Fantastisch was dat. In de eerste jaren had ik nog geen specifieke interesses en voorkeuren, ik fotografeerde gewoon alles wat ik voor de camera kreeg, echter wel uit diverse standpunten. Eén daarvan was plat op mijn buik voor een extreem laag standpunt.

Op een gegeven moment merkte ik dat het merendeel van mijn foto's natuur- en landschappen bevatte en onbewust was ik een "natuur- en landschapfotograaf" geworden. Landschappen zijn prachtig om in beeld te brengen en iedere foto is weer anders. Daarnaast heeft elk jaargetijde haar charmes en hierdoor ontwikkelde ik oog voor detail en het zien van "de foto". Ik werd een fotograaf met 3 sterke eigenschappen:

  1. Techneut: ik kende mijn apparatuur door en door.
  2. Poëet: ik maakte sfeervolle verhalende foto's, met oog voor detail.
  3. Bioloog: ik kende mijn onderwerpen en behandelde deze met respect.

In sneltrein vaart ontwikkelde ik (nb: ben een autodidact en een persoonlijkheid met ontzettend veel enthousiasme en doorzettingsvermogen) een eigen stijl en schoot ik de ene sfeervolle foto na de andere. Meestal had ik het beeld reeds in mijn hoofd zitten. Als ik het tafereel dan zag hoefde ik alleen maar de compositie en het standpunt te bepalen en drukte vervolgens de sluiter in.

Perfectionist

Door het ontwikkelen van een eigen stijl en het continue verleggen van mijn grenzen (de lat hoger leggen), ging ik op een gegeven moment alleen nog maar voor perfectie; ik wilde foto's maken die nog krachtiger waren en die na verloop van tijd nog steeds dezelfde kracht en uitstraling hadden als het moment waarop ik besloot om de sluiter in te drukken. Pas dan zou mijn doel bereikt zijn. Die gedachte was deels een utopie, want het nastreven van de perfecte plaat zorgde ervoor dat ik mij minder snel ging onwikkelen in hetgeen ik eigenlijk voor ogen had; van mijn hobby mijn werk kunnen maken.

Om dit te doel te bereiken liet ik in 2004 mijn reeds bestaande portfolio aan bedrijven zien, die zich bezighielden met "toerisme in het groen". Met andere woorden, de recreatiesector in Drenthe. En met succes! De foto's die ik voor de vakantieparken mocht maken werden met name gepubliceerd op websites en reclamefolders. Uiteindelijk heb ik in januari 2005 van mijn hobby fotografie mijn werk mogen maken.

Recessie

Tien jaar later, in augustus 2015 heb ik besloten om er voorlopig een punt achter te zetten, omdat -mede door de economische recessie- het steeds moeilijker werd om mijn beroep te kunnen uitoefenen. Toch kijk ik met heel veel plezier terug, omdat ik zoveel mensen blij heb mogen maken met professionele, dierbare en onvergetelijke foto's.